de familie Raluy

Onze geschiedenis

Het kanon voor de menselijke kogel van het Raluy Circus.

Foto van Lluís Raluy Iglesias op een stoel balancerend.

1911

het begin

De beginjaren (1911-1939)

Francisco Raluy, oorspronkelijk afkomstig uit Fonz (Aragon), was een jonge immigrant die besloot met zijn gezin naar Frankrijk te vertrekken op zoek naar een veiligere toekomst. Hij vond werk in Carcassonne, waar op 11 februari 1911 zijn zoon Luis Raluy Iglesias werd geboren. Met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog besloot Francisco terug te keren naar Spanje.

Luis wijdde zich al op jonge leeftijd aan gymnastiek en bezocht regelmatig de stranden van Barceloneta om acrobatiek en rekstok te oefenen. De monding van de rivier de Besòs en het strand van Camp de la Bota waren in de jaren 30 zijn trainingsvelden. In die tijd stond hij bekend als "De Tijger van Sant Adrià".

Toevallig kwam barrista Juanito Siles langs op zoek naar een derde element om zijn trio weer op te bouwen na het verlies van een collega. Zo trad Luis Raluy opnieuw in de voetsporen van zijn vader, maar met indrukwekkende resultaten. Hij sloot zich aan bij de beroemde baracts van de Oliveras en de Keistone en slenterde tussen de oorlogen langs de meest prestigieuze Europese circuits.

Wanneer het tweede wereldconflict uitbreekt, is de veiligste plek opnieuw zijn huis in Sant Adrià del Besos, waardoor hij terugkeert naar Catalonië.

Aan de Conde de Asalto-straat in Barcelona (tegenwoordig Carrer Nou de la Rambla) bevindt zich tot op de dag van vandaag de London Bar. In die jaren was het pand het hoofdkwartier en toevluchtsoord van Spaanse kunstenaars. Daar, tussen de muren versierd met zwart-witfoto's en sigarettenrook, praatten mensen over circusverhalen en -technieken, uitdagingen en lessen... dromen.

Londen, een steengroeve van artiesten, werd een echt agentschap, Luis Raluy kwam er regelmatig en vond al snel contracten bij de beste Spaanse circussen van die jaren: Feijóo, Royal, Amoros Silvestrini...

Tijdens die reizen ontmoette hij zijn vrouw, de Igualadina Marina Tomàs Jorba.

Tussen tour en tour, show en show zien de twee hun kinderen geboren worden in Sant Adriá: Luis, Carlos, Eduardo en Francis.

Luis Sr. is een hardwerkende, ambitieuze en creatieve man. Hij bouwt zelf zijn persluchtkanon en wordt een van de eerste European Bullet Men.

Vanaf het einde van de Tweede Wereldoorlog projecteerde dit nummer hem naar de bekendheid van de beste Europese circussen: Cirque d'Hiver de Paris, Cirque Bouglione, Chipperfields Circus, Cirque Amar. Ondertussen worden Carlos Luis en Eduardo getalenteerde jonge acrobaten, die het stokje van hun vader overnemen bij de Fixed Bars.

In 1960 vertrok de familie Raluy, dankzij een contract met Circo Brasil, op een wereldtournee die hen van Madagaskar naar het eiland Réunion zou brengen, en verder naar Dar es Salan, het Victoriameer, Kampala, Nairobi, Kilimanjaro, Mombasa en het eiland Kaulin. en Hongkong.

Toen ze terugkeerden naar Barcelona, werd de familie Raluy het slachtoffer van de overstromingen van 1963, die al hun eigendommen en de besparingen van jarenlang werk wegnamen.

Maar Luis Raluy laat zich niet overweldigen door de gebeurtenissen. De aantallen fixed bars, bullet man en zijn nieuwste uitvinding: de Triple Salto in a Car, prikkelen opnieuw het publiek dat de tribunes vult van de circussen Moira Orfei (Italië, jaren zestig), Toni Boltini (Nederland, 1968-69) en Amar (Frankrijk, 1970-71).

1972

bedrijf

Met de besparingen en na vele opofferingen zien de Raluys hoe de wind hun eerste tent onder de Portugese hemel streelt. De familie koopt het materiaal van het bescheiden Paris Circus – een naam die vanwege absurde registratieregels niet verwijderd kon worden – dus hebben we enkele posters die aan de muren verkondigen:

Circo de Paris presenteert (in zeer kleine letters) Circo Alabama, de voornaam van Carlos' producties. In een Portugal dat naar ‘revolutionaire anjers’ en communisme begint te ruiken, profiteert Carlos van deze sfeer en verandert het circus in het Moscova Circus. De revolutie breekt uit; Bang voor de gevolgen die dit zou kunnen hebben, brengen Carlos en zijn broers hun materiaal - gecamoufleerd als meubilair in bewegende transporten - naar Badajoz. Op deze manier was de hoofdstad van Extremadura getuige van de transformatie van het Moscova Circus in het Moskou Circus.

In 1972 traden de Raluys op in het Blackpool Tower Circus in de gelijknamige stad in het zuiden van Engeland. De beslissingen en gebeurtenissen van dit seizoen zullen het begin markeren van het Raluy Circus.

Carlos Raluy, de tweede zoon van Luis, is zojuist getrouwd met Rosemarie Chy, een kunstenaar van Chinese afkomst die in Duitsland is genaturaliseerd. Carlos en Rosemarie verwachten een meisje, Carlos beseft dat het gezin te groot wordt om van het salaris van een kunstenaar te kunnen blijven leven. Zijn oudere broer heeft ook een vrouw en een dochter…

In de zomer van 1972 bracht Carlos zijn vader en al zijn broers samen om zijn nieuwe project aan de familie voor te stellen: stoppen met optreden voor andere gezelschappen en zijn eigen circus openen.

De broers aarzelen, maar Luis Raluy heeft het volste vertrouwen in de ambities van Carlos en nodigt iedereen uit hem te volgen in zijn ideeën.

Op 26 september, enkele maanden voordat de eerste tent van de Raluy's opengaat, wordt Rosa, dochter van Carlos en toekomstig directeur van het Rosa Raluy Circustheater en het Raluy Historisch Circus, geboren.

1979

het idee

In die tijd, een tijd van ‘overgang’, begon het in Spaanse circussen gebruikelijk te worden om televisiekarakters te presenteren. De tv-clowns zegevieren onder kinderen en de wereld van het circus in Spanje begint langzaam achteruit te gaan.

Carlos had van zijn vader een nostalgische geest en passie voor oude dingen geërfd, dingen die goed gedaan waren. Aan het einde van de jaren zeventig begon hij het idee over te dragen aan zijn broers om deze passie over te dragen aan het bedrijfsleven, door een circus te creëren dat de tijd vertegenwoordigt waarin zijn vader zegevierde in de grote Europese circussen.

Tijd waarin de circuskunst op zijn hoogtepunt was en de grote artiesten echte sterren werden.
Het verwezenlijken van dit idee lijkt onmogelijk, omdat er veel middelen voor nodig zijn! Hij herinnert zich met nostalgie de epische tournee van zijn familie met Circo Brasil door Afrikaanse en Aziatische landen.

Hij herinnert zich ook dat Circus Brazilië de eerste was die de meeste van die landen bezocht... op dit moment rijst de vraag: heeft een andere circusondernemer eraan gedacht terug te keren?

1987

Raluy Circus

In 1984 begonnen Carlos en Luis aan een van de vele ‘toernooien’ in het Caribisch gebied en de Indische Oceaan: het eiland Réunion, Guyana, María Galante, Sant Barthelemy, Guadaloupe, Martinique, Saint Lucia, Barbados, Puerto Rico en Costa Rica. De familie Raluy staat in de tropen bekend bij het publiek vanwege hun shows, omdat ze vaak het enige circus zijn dat dergelijke eilandengroepen bezoekt.

Het hoeft ons dan ook niet te verbazen dat op bepaalde eilanden de toestroom van mensen gemakkelijk honderd procent van de bevolking overschrijdt. Deze reguliere tournees duurden 10 jaar, in 1987 bezochten ze ook Duitsland met de bedoeling het ‘Ouderwetse Circus’ te ervaren. Bij deze gelegenheid verschijnt voor het eerst de naam Circo Raluy.

Eind 1995 keerde de Raluy terug naar Spanje en werd er een stap voorwaarts gezet in het esthetische ontwerp: de tent kreeg weer zijn ronde vorm, zonder de Italiaanse koepels; het interieur werd bekleed met rood fluweel en de loges in keizerlijke stijl werden versierd met houtsnijwerk.

Het Raluy heeft zichzelf gevestigd als een intiem, warm circus vol karakter. Critici beginnen het zelfs te omschrijven als een 'kamercircus'.

De show is in wezen een familieaangelegenheid, en de derde generatie begint zich te laten gelden op de dansvloer: Rosa en haar nichten, Luisa en Kerry, blijken uitzonderlijke kunstenaars te zijn. Ook hun partners sluiten zich aan: Jerzy Swider, Luisa's echtgenoot, die begint als bruidegom en al snel een veelzijdig kunstenaar wordt; en William Giribaldi, een jonge jongleur en acrobaat, die zich aansluit als contractartiest en al snel een belangrijke speler wordt in het nieuwe artistieke en administratieve management.

"Circo Raluy is de belichaming van alles wat ik zo geweldig vind aan de fantastische wereld van..." podiumkunsten «

1996

begin van een legende

Eind 1996 ontving het Circusmuseum van Raluy de Nationale Circusprijs van het Ministerie van Cultuur, waarmee niet alleen de artistieke kwaliteit van de shows werd geprezen en erkend, maar ook de inspanningen om de circus erfgoed.

Het werd door critici in Madrid zeer goed ontvangen, was te zien als gastvoorstelling op het prestigieuze Almagro Classical Theatre Festival, toerde succesvol door Catalonië en werd opgevoerd in het hart van Malaga als onderdeel van het Internationale Theaterfestival.

1997 is ook een sleuteljaar voor Raluy's carrière; In december van dat jaar verschenen voor het eerst de historische wagons en de prachtige feesttent Carlos en familie vestigen zich voor het eerst in Port Vell in Barcelona voor de kerstcampagne. Succes is sensationeel! Tussen optredens en applaus door komt er nog een leuke verrassing: Kimberley Giribaldi Raluy (eerste dochter van Rozey William)… de vierde generatie van de familie is gearriveerd!

In de jaren die volgen, vermenigvuldigen de successen en evenementen zich waardoor Circus Raluy de wereldreferentie zal worden die het vandaag is en vooral het meest representatieve circus in Catalonië.

Op 27 oktober 1999 werd Jillian Giribaldi Raluy, de tweede dochter van Rosa, in deze stad geboren... de toekomst van het Raluy Circus is al verzekerd met de Raluy-zusters!

2016

de scheiding

In oktober 1999, tijdens de eerste verschijning van Circus Raluy op de jaarmarkt van Girona, werd Jillian geboren. En bij diezelfde gelegenheid begon ook een nieuw avontuur. Carlos, altijd rusteloos en trouw aan zijn nomadische geest, ontmoette zijn neef Sergio Rodríguez Raluy, een tenor die in Buenos Aires woonde. En opnieuw, zoals hij zelf placht te zeggen, "moet het moeilijkste nog komen": het Circusmuseum Raluy gaat op tournee door Argentinië.

De ontvangst door het Zuid-Amerikaanse publiek was buitengewoon. In Mar del Plata ontving het circus in januari 2000 de Estrella de Mar, een van de meest prestigieuze prijzen van het land, en de Nationale Golden Lighthouse Award. Het succes verspreidde zich naar andere steden en Argentijnse critici juichten de komst van een Europees circus van ware artistieke allure toe. Tegelijkertijd kende de Algemene Vereniging van Auteurs en Uitgevers (SGAE) in Spanje het Circus van Raluy de Max Award toe, waarmee het culturele belang ervan werd bevestigd.

Terug in Catalonië hervatte het gezelschap zijn nationale tournees, maar nu vanuit een ander perspectief: Carlos' project is niet alleen artistiek – het is erfgoed. Het Circusmuseum van Raluy begon te worden gezien als een unieke culturele instelling, die de essentie van het klassieke Europese circus in de 2003e eeuw kon behouden en overbrengen. In XNUMX begon een nieuwe tournee in Noord-Europa: Luxemburg, België en Noorwegen. In Oslo werd het hele gezelschap door de burgemeester zelf ontvangen in een zaal waar normaal gesproken de Nobelprijsuitreiking plaatsvindt. Een krachtig symbool: hoge cultuur die het circus omarmt als een evenwaardige en universele kunstvorm.

Vanaf 2004 werden de rondleidingen in het Raluy Circusmuseum regelmatiger. Elk jaar, tussen juni en september, bezoekt het gezelschap het eiland Réunion (een Franse kolonie in de Indische Oceaan), waar het al bekend en geliefd is bij het lokale publiek. De rest van het jaar toert het circus door heel Catalonië, waardoor de emotionele band met de regio wordt versterkt en de wortels in Catalonië worden verstevigd. De kerstcampagnes in Barcelona, die eind jaren negentig met groot succes van start gingen, werden een langverwacht evenement voor het publiek en een kenmerk van het gezelschap.

In 2006 ontvingen Carlos en Lluís Raluy de Creu de Sant Jordi, de hoogste onderscheiding die de Catalaanse regering toekent aan uitmuntende burgers en instellingen. Een reizend, door een familie gerund circus, trouw aan zijn klassieke esthetiek, kreeg dezelfde erkenning als de kunstenaars, wetenschappers en intellectuelen van het land.

In deze periode kende het Circusmuseum van Raluy een van zijn meest solide en gerenommeerde podia. Rondleidingen door heel Catalonië en Aragon werden regelmatig georganiseerd en zeer gewaardeerd. Kermissen, festivals en lokale feesten namen de Raluy mee als element van culturele prestige en populaire attractie.

In deze jaren vond er ook een discrete maar belangrijke verandering plaats binnen de directie van het bedrijf: Lluís Raluy, de oudere broer van Carlos en al meer dan dertig jaar hoofd van de administratie, verminderde geleidelijk zijn betrokkenheid vanwege gezondheidsproblemen. Zijn bijdrage was fundamenteel geweest: als man van de cijfers, methodisch en nauwgezet, vormde hij de perfecte tegenhanger voor Carlos' dromerige en expansieve geest. Samen hadden ze een uniek project opgebouwd, waar artistieke passie en ordelijk management hand in hand gingen. Rond 2014 gaf Lluís alle zakelijke en artistieke verantwoordelijkheden op, maar bleef emotioneel verbonden met het project. 2016 – Een scheiding en een nieuw pad: het Historisch Circus Raluy.

Nu Lluís Raluy zich geleidelijk terugtrekt uit het actieve beheer, komt het familieproject in een natuurlijke overgangsperiode terecht.

Na meer dan veertig jaar gezamenlijke geschiedenis, met grote successen en intense momenten, werden de verschillen in criteria en toekomstvisie tussen de verschillende takken van de familie zichtbaarder. In 2016 besloten de zussen Luisa en Kerry Raluy, dochters van Lluís, hun eigen project te starten onder een nieuwe naam: Circo Raluy Legacy. Deze beslissing, hoewel niet door iedereen gedeeld, beantwoordt aan de wens om hun eigen artistieke en zakelijke paden te bewandelen. Geconfronteerd met dit nieuwe scenario koos Carlos Raluy, trouw aan de geest die de oprichting van het oorspronkelijke circus had geleid, ervoor het familieproject te herconfigureren onder een nieuwe identiteit die de essentie en historische reis ervan benadrukt: zo ontstond Circo Histórico Raluy, als een directe voortzetting van het circus dat in 1972 werd opgericht. Deze naam is niet alleen een juridische titel, maar ook een bevestiging van de toewijding aan de geschiedenis, esthetiek en waarden die het project sinds de oprichting hebben gekenmerkt. Het is ook een manier om het erfgoed te tonen dat in meer dan veertig jaar tijd en met veel inspanning en toewijding is opgebouwd.

2019

de nalatenschap

In 2019 toert Rosa Raluy door Catalonië met een nieuwe show onder de nieuwe Teatro Circo Rosa Raluy-tent. De show genaamd Vekante (een woord uit de Esperantotaal) is volledig vernieuwend in het kader van de Raluy-producties en slaagt erin een vleugje hedendaags circus toe te voegen aan de klassieke esthetiek. Bekroond met de Zirkolika-prijs voor de beste circusvoorstelling 2019, kreeg hij alle gunsten van critici tijdens zijn bezoek aan de Girona-beurs.

Op 23 november 2019, slechts enkele dagen voor de start van het nieuwe kerstseizoen in Barcelona, overleed Carlos Raluy plotseling in de Catalaanse hoofdstad. Zijn dood laat een immense leegte achter, maar zijn droom, zijn werk en zijn esthetiek leven voort in elk detail van het project dat hij heeft opgebouwd. Zijn familie, het publiek en de circuswereld erkennen wat Carlos betekende: een visionair schepper, een voorvechter van het circus als cultureel erfgoed en een kunstenaar die streed om de ziel van zijn vak te behouden. Het Circo Raluy Histórico, nu onder leiding van Rosa Raluy, zet niet alleen zijn nalatenschap voort, maar eert deze ook met consistentie, respect en passie.

Rosa Raluy, vergezeld door haar echtgenoot William Giribaldi en haar dochters Kimberley en Jillian, staat nu aan het hoofd van het gezelschap en zorgt voor de continuïteit van het meest representatieve circus in Catalonië en Spanje: het historische “Circo Raluy”